Jafar Panahi'nin yönettiği 1997 yapımı Ayneh (The Mirror), İran sinemasının özgün ve deneysel örneklerinden biridir. Film, Tahran'ın kalabalık sokaklarında annesi tarafından alınmayı bekleyen küçük Mina'nın hikayesini anlatır. Bekleyişin ardından eve dönmeye çalışan Mina, koca şehirde kaybolur. Ancak filmin gerçek büyüsü, bu noktada başlar. Mina karakterini canlandıran Mina Mohammad Khani'nin doğal ve samimi performansı, izleyiciyi çocuğun gözünden kent yaşamının karmaşasına sokar.

Panahi'nin yönetmenliği, belgesel ile kurmaca arasındaki çizgiyi ustalıkla sorgular. Film, beklenmedik bir dönüşle, sinemanın kendisi üzerine derin bir meta-anlatıya evrilir. Bu anlamda Ayneh, sadece bir kayboluş hikayesi değil, aynı zamanda izleyici, oyuncu ve yönetmen arasındaki ilişkiyi yeniden tanımlayan bir sanat eseridir. Sade görüntü yönetimi ve sokak seslerinin gerçekçi kullanımı, Tahran'ın atmosferini ekrana taşır.

İran sinemasının şiirsel dilini yapısal bir yenilikle harmanlayan Ayneh, izleyiciye alışılmadık bir deneyim sunar. Sıradan bir dramadan beklenmeyen bir biçimde ayrılarak, hikaye anlatımının doğasını sorgular. Bu nedenle sadece İran sinemasına ilgi duyanların değil, sinema sanatının sınırlarını keşfetmek isteyen her izleyicinin mutlaka görmesi gereken bir başyapıttır. Film, 1997'den bugüne değerini koruyan, evrensel temaları kişisel bir dille işleyen unutulmaz bir eserdir.